تبلیغات
دعای ندبه مراغه

مراسم بعدی

  • "اللَّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی كُلِّ سَاعَةٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً حَتَّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا"
  • وب سایت دعای ندبـه پهرآباد مراغـه Nodbeh-shohada.IR
  • اولین سایت جامع و تخصصی دعای ندبـه
  • اطلاع رسانی مراسمات و ویژه برنامه های دعای ندبه مسجد شهدای پهرآباد || حسینیه مرحوم درویش تیموری || حسینیه محمدیه پهرآباد || حسینیه جوانان شهداء پهرآباد
  • کانال رسمی دعای ندبه در تلگرام: @Nodbeh_shohada با موضوعات امام زمان (عج) و مهدویت و سیره معصومین(ع) و تصاویر و کلیپ ها و صوت های مذهبی و مهدوی و سبک زندگی اسلامی و... Telegram.me/Nodbeh_shohada
  • مجموعه مقالات مذهبی و مهدوی||دانلود های صوتی و تصویری || پیامک های مناسبتی || اخبار و اطلاعیه های دعای ندبه مسجد شهدای پهرآباد || آهنگ های پیشواز || شرح و تفسیر دعای ندبه || مداحی های مادحین مراغه || تصاویر عزاداری ماه محرم در مراغه و ... .
  • «.مقام معظم رهبری: « اهمیت فضای مجازی به اندازه اهمیت انقلاب اسلامی است

خلاصه آخرین ارسالها

فلسفه گریستن بر مصایب امام حسین

فلسفه گریستن بر مصایب امام حسین(علیه‌السلام)


 نثار یك قطره اشك با اخلاص و عرفان بدان حضرت، پاداش نهایت ناپذیری خواهد داشت و ...



فلسفه گریستن بر مصایب امام حسین(علیه‌السلام)

برپا نگه داشتن نهضت حسینی
گریه كردن بر عزای امام حسین زنده نگه داشتن نهضت، زنده نگه داشتن همین معنا كه یك جمعیت كمی در مقابل یك امپراطوری بزرگ ایستاد، دستور است.

اشك باارزش
اگر اشكی كه ما برای او می ریزیم، درمسیر هماهنگی روح ما باشد، پرواز كوچكی است كه روح ما با روح حسینی می كند. اگر ذره ای از همت او، ذره ای از غیرت او، ذره‌ای از حریت او، ذره ای از ایمان او، ذره ای از تقوای او، ذره ای از توحید او در ما بتابد و چنین اشكی از چشم ما جاری شود، آن اشك بی نهایت قیمت دارد. اگر گفتند: به اندازه بال مگس هم باشد یك دنیا ارزش دارد، باور كنید!! اما نه اشكی كه برای كشته شدن حسین باشد، بلكه اشكی برای عظمت حسین باشد، برای شخصیت حسین باشد.اشكی كه نشانه ای از هماهنگی با حسین بن علی و پیروی كردن از او باشد، بله، یك بال مگسش هم یك دنیا ارزش دارد[1].
دلیل گریه شیعیان
از دلایل گریه شیعیان حضرت امام حسین(علیه‌السلام) در شهادت او، همین بستگی و پیوند ذاتی است. این واقعیت در روایتی از امام صادق(علیه‌السلام) بدین گونه آمده است كه فرمود: «شیعیان ما از ما هستند، چرا كه از سرشت ما خلق شده و به نور ولایت ما آمیخته، و به امامت ما دل خوش داشته و ما نیز به پیروی و دوستی آنان راضی هستیم.مصیبت های ما به آنان سرایت می كند و رنج و گرفتاری ما آنان را می گریاند و اندوه ما آنان را اندوهگین می سازد و نیز شادمانی و سرور ما آنان را شادمان می كند، ما نیز از حال آنان با خیر و با آنان هستیم و رنج و پریشانی آنان ما را رنجیده خاطر می سازد. آنان از ما جدا نمی شوند و ما نیز از آنان.»
آنگاه فرمود: «بار خدایا! شیعیان ما از ما هستند، پس هر كس مصیبت های ما را یاد كند و به خاطر بیدادگری هایی كه در راه حق و عدالت بر ما رفت بگرید، خداوند چنین انسانی را به آتش دوزخ نمی سپارد.»[2]
و از امیرمؤمنان(علیه‌السلام) است كه فرمود: «ان اله تبارك و تعالی... اختارنا و اختار لنا شیعه ینصروننا و یفرحون لفرحنا و یحزنون لحزننا و یبذلون اموالهم و انفسهم فینا، اولئك منا و الینا؛[3] خداوند ما را برای خود برگزید و برای ما شیعیانی برگزید كه اهداف بلند ما را یاری می كنند، در شادمانی ما شادمان و در اندوه ما اندوهگین می گردند، جان و مال خویش را در راه آرمان های توحیدی ما نثار می كنند؛به راستی كه آنان از ما هستند و به سوی ما می شتابند...»[4]
در مجلس عزاداری امام صادق(علیه‌السلام)
امام صادق(علیه‌السلام) برای بزرگداشت شهادت حسین(علیه‌السلام) مجلسی برپا كرده بودند و در آن از ابوهارون خواست تا همان گونه كه خودشان بر حسین(علیه‌السلام) سوگواری می كنند، در حضورش با مرثیه سرایی به سوگواری بپردازد كه او نیز ضمن اشعاری حزن انگیز گفت:
امرر علی جدث الحسین                فقل لاعظمه الزكیه
بر شهادتگاه حسین(علیه‌السلام) گذر كن و به استخوان های پاك و مطهرش بگو...
... صدای گریه امام صادق(علیه‌السلام) بلند شد و ابو هارون ازادامه مرثیه خودداری كرد.
در حالی كه او مرثیه سرایی می‌كرد، سیلاب اشك امام صادق(علیه‌السلام) راامان نمی داد تا سرانجام به دستور آن حضرت بندهایی از این قصیده را خواند كه:
یا مریم قومی و اندبی مولاك                       و علی الحسین فاسعی بیكاك
ای مریم! ای بانون بزرگ! بپا خیز و بر حسین(علیه‌السلام) نوحه سرایی كن و مرا در نثار اشك گریه و سوگواری بر سالار خوبان همنوایی نما... .
امام صادق(علیه‌السلام) خود به شدت می‌گریستند و خاندانش با شنیدن این جملات گریستند و فریاد یا ابتاه... فضای خانه را پر كرد. [5]
ویژگی چشم گریان
چشم گریان بر حسین(علیه‌السلام) از ارزش های والایی برخوردار است:
1 محبوب ترین چشم ها در پیشگاه خداست. [6]
2ـ همه چشم ها در سخت ترین مراحل روز رستاخیز گریانند، مگر چشمی كه بر حسین (علیه‌السلام) گریه كند، چنین چشمی با صاحبش خندان و به نعمت های پرارزش بهشت شادمان و بشارت داده می شود.[7]
3- در روز رستاخیز همه دیدگان به حوض كوثر تنها نظاره می كنند، اما دیدگانی كه از آن برخوردار خواهند گشت و نظاره بهرورانه خواهند داشت، چشمانی هستند كه برای حسین (علیه‌السلام) گریسته باشند.[8]
خواص اشك بر حسین(علیه‌السلام)
قطرات اشكی كه در سوگ امام حسین(علیه‌السلام) جاری می گردد، دارای خواص بسیاری است از آن جمله:
1- محبوب ترین قطرات اشك در پیشگاه خداست.
2- خاموش كننده آتش قهر خداست، به گونه ای كه اگر قطره ای از آن در جهنم فرو افتد، آتش آن را خاموش خواهد ساخت.
3- فرشتگان، قطرات اشك بر حسین(علیه‌السلام) را دریافت و در شیشه های مخصوصی جمع می كنند.[9]
4ـ این اشك ها را به خزانه داران بهشت می دهند تا با آب گوارای حیات، در بهشت برین آمیخته سازند و بدین وسیله شیرینی و گوارایی آن هزاران برابر آفزایش خواهد یافت.[10]
5ـ هر كار شایسته و هر چیزی پاداش ویژه و معلومی دارد، مگر پاداش نثار اشك بر حسین (علیه‌السلام) كه بی نهایت و غیر قابل سنجش است.[11]
نتیجه گریه بر حسین (علیه‌السلام) در قبر
منزل دوم انسان، قبر است جایی كه شخص هرگز انس و سابقه از قبل ندارد. بسیار وحشتناك و هول آور است، به طوری كه در كتاب «من لا یحضره الفقیه» روایتی است كه می فرماید: وقتی كه می خواهید جنازه‌ای را وارد قبر كنید او را ناگهان داخل نكنید. بلكه مستحب است كه تا سه مرتبه از زمین بلند كنند و دو مرتبه بر زمین بگذارند «فان للقبر اهوالا!!» به درستی كه برای قبر ترس هایی است.
آن قدر سخت است كه حضرت سجاد می فرماید: «... ابكی لظلمه قبرین ابكی لضیق لحدی، ابكی لسؤال منكر و نكیر ایای...»[12]
شیخ شوشتری از روایات این طور استفاده كرده كه اگركسی مؤمنی را شاد كند هنگامی كه او را دفن كردند، صورتی نورانی همراهش در قبر جای گیرد و گوید من همان سروری هستم كه در دل فلان مؤمن وارد كردی،  پس اگر كسی مؤمن غمناكی را شاد كرد، اسباب شادی اش در قبر فراهم می گردد.
سپس شیخ می فرماید: اگر كسی مؤمن كامل الایمانی را شاد كند، چطور است؟ اگر آن شخص پیغمبر و امام باشد چطور؟
آن وقت می فرماید: كسی كه برحسین گریه كند، پیغمبر را شاد كرده، امیرالمؤمنین را شاد كرده، زهرا را شاد كرده، خوش به سعادت چنین شخصی در قبر. [13]
این همه اثر برای یك قطره اشك
ممكن است برای بعضی ای توهم پیش آید كه برای یك قطره اشك چطور می شود این همه آثار عظیمه مترتب شود یك قطره آب شور كه این همه اهمیت ندارد. منشأ اشكال و شبهه در ایناست كه این ها خیال می كنند این اجرها مستقیما برای این قطره اشك است، غافل از این كه مزد حسین(علیه‌السلام) است، این‌ها اجر اشك تو نیست، بلكه اجر خون ابی عبدالله است، هر چه هم بیشتر از این هاعطا شود، باز در مقابل عمل حسین(علیه‌السلام) چیزی نیست.[14]
حجم عظیم پاداش گریه كردن بر حسین (علیه‌السلام)
مشخص شد كه با وجود معلوم بودن حجم و اندازه پاداش هر كار شایسته ای در روایات، چگونه حجم عظیم پاداش سوگواری و گریه خالصانه بر حسین (علیه‌السلام) غیر قابل سنجش است.
اینك، مبادا كه این حجم پر شكوه و خواص و فضایل بر این كار به ظاهر اندك، شما را شگفت زده سازد و آن ها را بسیار پنداری و از این راه دچار لغزش گردی، چرا كه این پاداش شكوهمند به خاطرگریه و گریه كننده در سوگ حسین (علیه‌السلام) نیست، بلكه در حقیقت برای خود حسین (علیه‌السلام) و در برابر فداكاری و ایثار و جهاد بی نظیر او در راه خداست و اگر این نكته ظریف و عمیق آن چنان كه شایسته است، مورد تعمق قرار گیرد نه حجم عظیم پاداش سوگواری بر حسین درنظر كسی بسیار می نماید و نه باعث شگفتی می شود.
در زندگی فرانروایان سخاوتمند، بسیار شنیده شده است كه در برابر خدمت ناچیز یا قصیده ستایش آمیزی به بخشش های شگفت آوری دست می یازند. [15] گریه حیوانات وحشی بر امام حسین (علیه‌السلام)
شیخ بزرگوار ابوالقاسم جعفر بن قولویه قمی (قدس سره) از حارث اعور روایت كرده است كه: امام علی (علیه‌السلام) فرمودند: پدر و مادرم فدای حسین كه در ظهر عاشورا به شهادت رسید، به خدا قسم، گویی می بینم كه حیوانات وحشی ازهر نوعی گردن كشیده اند و بر سر مزار او شب تا صبح گریه می كنند، فاذا كان كذلك فایاكم و الجفاء.
همچنین امام باقر (علیه‌السلام) فرمودند: آدمیان و اجنه، مرغان و حیوانات وحشی، همگی بر امام حسین (علیه‌السلام) گریه كردند تا آنجایی كه اشك آن ها فرو ریخت.
فضیلت گریه بر اهل بیت(علیهم السلام)
امام حسین (علیه‌السلام) فرمودند: «از دیدگان هیچ بنه ای در راه ما (خاندان نبوت علیهم اسلام) اشكی نمی چكد یا سرازیر نمی شود مگر آنكه خدای سبحان، او را به خاطر آن، چندین سال در بهشت جای می دهد.»
احمد بن یحیی گوید: امام حسین (علیه‌السلام) را در خواب دیدم، از حضت (علیه‌السلام) پرسیدم: از شما نقل شده كه فرموده ای : «از دیدگان هیچ بنده ای در راه ما خاندان نبوت (علیهم السلام) اشكلی نمی چكند یا سرازیر نمی شود مگر آن كه خدای سبحان، او را به خاطر آن، چندین صد سال در بهشت جای می دهد» [آیا درست است؟] فرمودند: «آری».
عرض كردم: (پس در نقل این حدیث) میان من و شما واسطه ها از بین رفت. [16]
تقدس اشك در مصیبت امام حسین(علیه‌السلام)
به اشك هایی كه نثار امام حسین (علیه‌السلام) می گردد و در مجالس سوگ او ریخته می شود، بهای خاصی داده شد به گونه ای كه فرشتگان آن ها را جمع می كنند و به خزانه داران بهشت می دهند تا با آب گوارای حیات، در هم آمیزند.[17]
به مسیر جریان اشك های جاری بر آن حضرت نیز، احترام خاصی شد به طوری كه نه گرد و غبار ذلت بر آن ها خواهند نشست و نه اندوه و غم. [18]
گریه كاینات
از جمله صفات خداوند، این است كه: در كران تا كران هستی موجودی نیست جز این كه او را به پاكی می ستاید:
«وان من شیء الا یسبح بحمده»[19]
و پرتوی از این ویژگی به امام حسین (علیه‌السلام) آن است كه همه موجودات بر مصیبت و شهادت او می گریند؛ اما ما گریه آن ها را در نمی یابیم همانگونه كه ستایش و تسبیح موجودات را.
به علاوه گریه،تنها جریان یافتن اشك از دیدگان نیست، بلكه گریه هر موجودی متناسب با موجودیت و وضعیت آن است و همان گونه كه در روایات آمده است: «گریه آسمان ها به ظهور قطرات خون، گریه ماهیان دریا به خروج آن ها از آب، گریه هوا به تیره و تار شدن آن، گریه خورشید و ماه به گرفتگی آن ها و گریه زمین آن بود كه هر سنگی جا به جا می شد، زیر آن قطرات خون نمودار بود.»[20]
گریستن نیزه و شمشیر
یكی از اندیشمندان می گوید:
كل انكسار و خضوع له     و كل صوت فهو نوح الهواء
هر احساس همدردی و خضوع برای اوست و هر صدایی، صدای نوحه سرایی در شهادت اوست.
تا آنجایی كه همان شمشیرها و نیزه ها و تبرهایی كه در كشتن و ریختن خون پاك او به كار گرفته شدند نیز، بر او گریستند. همان گونه كه این مطلب در قصیده همان اندیشمند بزرگ آمده است، كه می سراید: شمشیر گلوی آن حضرت را می برید و گریان بود و نیزه بر پا ایستاده و سر فرود آورده شیون می كرد و تیر بر پیكرش می نشست و  می گریست و نیزه سر مقدس او را برافراشته و ناله می كرد.[21]
من شهید اشك های جاری ام
شیخ شوشتری می فرماید: با نگرش به ویژگی های امام حسین (علیه‌السلام) دیدم خودش فرموده است كه: من «شهید اشك های جاری هستم، یاد و نام من نزد هیچ انسان با ایمان برده نمی شود، جزاینكه طوفانی از حزن و اندوه دردلش پدیدار می گردد و بر آنچه بر من، در راه حق و عدالت رسیده، می گرید.»[22][23]
پاداش گریستن بر امام حسین (علیه‌السلام)
ابن قولویه به سند معتبر از مسمع كردین روایت كرده است كه: خدمت امام صادق(علیه‌السلام) بودم، آن حضرت به من فرمودند: ای مسمع! تو عراقی هستی، آیا به زیارت قبر جدم حسین (علیه‌السلام) می روی؟
گفتم: نه؛ زیرا من از افراد معروف بصره هستم و در نزدیكی ما عده ای هستند كه پیرو خلیفه اند و ما دشمنان زیادی از ناصبیان و غیر آن ها داریم؛ من می ترسم كه آن ها نزد والی از من سخن چیزی كرده و ایشان به من ضرر برسانند.
امام صادق(علیه‌السلام) فرمودند: آیا به خاطر می آوری مصایبی كه بر حسین (علیه‌السلام) وارد آمد؟
گفتم: آری!
حضرت فرمودند: آیا در مصیبت حسین ناله سر می دهی؟
گفتم: آری! تا اندازه ای گریه و زاری می كنم كه اهل خانه نیز از گریه من اندوهگین و تا حدی غذا نمی خورم كه از حالت من آثار مصیبت آشكار می گردد.
امام فرمودند: خداوند بر گریه ات رحم نماید! ای مسمع! همانا تو از كسانی هستی كه در مصیبت ما غمگینی و در شادی ما شاد و جزو كسانی می باشی كه در اندوه ما اندوهگین، در ترس ما هراسناك و در ایمنی ما ایمن اند.
به زودی به هنگامه مرگ پدران مرا می بینی كه نزد تو حاضر شده اند و به عزرائیل در مورد تو سفارش می كنند و به تو مژده ها و بشارت هایی می دهند كه دیده ات روشن گردد و خشنود شوی و عزرائیل از مادر نسبت به تو مهربان تر از مارد خواهد بود.
در این موقع كه امام گریه كردند، من هم گریه كردم.[24]
برپایی مجلس عزا توسط امام صادق(علیه‌السلام)
وجود گرامی حضرت امام صادق(علیه‌السلام) دردهه عاشورا، هرگز شادمان دیده نشد.
حضرت رضا(علیه‌السلام) در تمام این روزهای دهگانه، اندوهگین و دل شكسته با چهره ای گرفته، در محفلی كه خود برپا ساخته بود، همراه فرزندانش می نشست و بانوان حرم نیز پشت پرده قرار می گرفتند و هر كس وارد می شد اگر توانایی اداره مجلس و مرثیه سرایی داشت بدو امر می فرمود تا در رثای حسین (علیه‌السلام) و فاجعه دلخراش عاشورا بخواند؛ همانگونه كه در مورد دعبل خزایی شاعر با اخلاص و دانشمند شیعه آمده است.
هرگاه كسی برای اداره مجلس و مرثیه سرایی و بیان فاجعه عاشورا، حاضر نبود خود آن حضرت، مصیبت حسین(علیه‌السلام) را یاد می كرد و می گریست؛ همان گونه كه در روایتی آمده است كه روز اول محرم، ریان، بر آن حضرت وارد شد، حضرت بدو فرمود: «ریان! اگر برای فاجعه ای  گریان شدی برای حسین اشك بریز، چرا كه آن حضرتبه دست شقاوت پیشگان اموی، بسان قوچی كه ذبحش می كنند، سر بریده شد و به همراه حسین، هیجده نفر از والاترین خاندانش به شهادت نائل آمدند.»[25]
ثمره گریه بر امام حسین(علیه‌السلام)
در روایت آمده است كه : «من ابكی او ابكی او تباكی وجبت له الجنه؛[26] كسی كه بر فاجعه غمبار عاشورا بگرید، یا با گفتار سنجیده دیگران را بگریاند، یا همرنگ و همگون با عزاداران حسینی گردد، بهشت خدا بر او زیبنده است.»[27]
نوشیدن آب به یاد لب تشنه حسین(علیه‌السلام)
ابن قولویه با سند معتبر از داوود رقی روایت كرده است كه او گفت: روزی خدمت امام صادق(علیه‌السلام) نشسته بودم، آن حضرت آب طلبید، هنگامی كه آب را نوشیدند، شروع به گریستن نمودند و فرمودند: ای داوود! خداوند لعنت كند قاتل حسین بن علی(علیه‌السلام) را.
سپس فرمودند:هر كس آب بنوشد و به یاد حسین (علیه‌السلام) بیافتد و قاتلین آن حضرت را لعنت نماید، خداوند صد هزار حسنه برای او ثواب می نویسد و صد هزار گناه او را می پوشاند و صد هزار درجه او را بالا می برد و پاداش كسی را دارد كه صد هزار بنده را در راه خدا آزاد كرده باشد و روز قیامت با دلی شاد وارد صحرای محضر می گردد.[28]
شعر در مدح و رثای اهل بیت (علیهم السلام)
امام صادق(علیه‌السلام) فرموده است: «من قال فینا بیت شعر، بنی الله له بیتا فی الجنه؛ كسی كه یك بیت شعر درباره ما بگوید، خداوند برای او خانه ای در بهشت بنا می كند.»[29]
و نیز آن امام به حق ناطق فرموده است: «من انشد فی الحسین(علیه‌السلام) بیتا من شعر فبكی او تباكی فله الجنه؛[30] كسی در ماتم سالار شهیدان امام حسین (علیه‌السلام) بیتی سرود، پس گریست (اگر فعل «بكی» از تبكیه باشد، بدین معنی است كه دیگران را به گریه برانگیخت)، و یا خود را به گریه زد، مر او را بهشت است.»[31]
پاداش نثار یك قطره اشك
با نگرش به روایاتی كه در مورد پاداش گریه مخلصانه و عارفانه بر حسین (علیه السلام آمده است.[32] و با نگرش بر این واقعیت كه نثار یك قطره اشك با اخلاص و عرفان بدان حضرت، پاداش نهایت ناپذیری خواهد داشت و آن چه نهایت ناپذیر باشد، هر آن چه از آن برداشته شود، پایان نخواهد پذیرفت، امید به نجات، جایگزین وحشت و اضطراب گردید.[33]
اشك با معرفت
از چیزهایی كه ارزش عمل را از نظر كیفیت بالا می برد معرفت است.
چرا در باب زیارات این قدر آمده است كه مثلا «من زار الحسین (علیه‌السلام) عارفا بحقه...» هر كسی كه امام را زیارت كند به شرط این كه او را بشناسد چنین و چنان است؟ زیرا اساس شناخت است.
اینكه بعضی از اشخاص شبهه می كنند كه یك قطره اشك برای امام حسین(علیه‌السلام) مگر می تواند آنقدر ارزش داشته باشد، پاسخ این است كه گاهی ممكن است انسان آنقدر برای امام حسین (علیه‌السلام) بگرید كه اگراشك همه عمر را جمع كنند یك استخر بشود و هیچ ارزشی هم نداشته باشد. ولی یك انسان ممكن است به اندازه یك بال مگس برای امام حسین (علیه‌السلام) اشك بریزد كه ارزشش از آن استخر اشك دیگری خیلی بیشتر باشد. [34]
دعای ندبه مراغه

[1] - حماسه حسینی: ج 1، ص 81.
[2] - بحارالانوار: ج 51، ص 151.
[3] - بحارالانوار: ج 10، ص 144.
[4] - ویژگی های امام حسین(علی السلام): ص 293.
[5] - بحارالانوار: ج 44، ص 287.
[6] - بحارالانوار: ج 45، ص 206 و 207.
[7] - بحارالانوار: ج 44، ص 293.
[8] - بحارالانوار: ج 44، ص 289 و 290.
[9] - منتخب طریحی: ج 2، ص 140.
[10] - بحارالانوار: ج 44، ص 304 و 305.
[11] - بحارالانوار: ج 44، ص 287.
[12] - مفاتیح الجنان: دعای ابوحمزه ثمالی.
[13] - سیدالشهداء(علیه‌السلام)، شهید دستغیب: ص 76.
[14] - سیدالشهدا(علیه‌السلام)، شهید دستغیب: ص 79.
[15] - ویژگی های امام حسین (علیه‌السلام): ص 421
[16] -فرهنگ جامع سخنان امام حسین (علیه‌السلام): ص 723.
[17] - بحارالانوار: ج 44، ص 305.
[18] - بحارالانوار: ج 44، ص 281.
[19] - اسراء، آیه 44.
[20] - تهذیب التهذیب: ج 2، ص 355.
[21] - خصائص الحسین(علیه‌السلام): ص 81.
[22] - بحارالانوار: ج 44، ص 284، ح 19.
[23] - خصائص الحسین(علیه‌السلام): ص 54.
[24] - منتهی الآمال: ص 68.
[25] - امالی شیخ صدوق: ص 79، مجلس 27.
[26] - بحارالانوار: ج 44، ص 288، ح 27، با اندك تفاوتی.
[27] - ویژگی های امام حسین (علیه‌السلام): ص 57.
[28] - منتهی الآمال: ص 71.
[29] - سفینه البحار: ماده «بیت»، ج 1، ط 1، ص 116.
[30] - سفینه البحار: ماده «بیت»: ج 1، ط 1، ص 116.
[31] - نامه ها و برنامه ها: ص 268 و 269.
[32] - بحارالانوار: ج 44، ص 276.
[33] - ویژگی های امام حسین (علیه‌السلام): ص 62.
[34] - آشنایی با قرآن: ج 8، ص 140.

لطفا دیدگاه ها و نکته نظرات خود را درباره این مطلب مطرح بفرمائید

کاربر گرامی،ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
  • سایت مراجع عظام تقلید web logo

    • مقام عظمای ولایت
    • مقام معظم رهبری
    • حضرت امام خمینی (ره)
    • آیت الله العظمی وحید خراسانی
    • آیت الله العظمی سیستانی
    • آیت الله العظمی بهجت
    • آیت الله العظمی علوی گرگانی
    • آیت الله العظمی مکارم شیرازی
    • آیت الله العظمی نوری همدانی
    • آیت الله العظمی شبیری زنجانی
  • احادیث گهربار hadith

    حدیث موضوعی
  • روز شمار فراق Daily departure

  • نگارنده authors

  • لینکهای منتخب Link Dump

  • لوگوی دوستان logo

scrollup